In de open lucht
Een homepage die het werk laat zien in plaats van het te beschrijven, een site die een zoekmachine eindelijk kan lezen.
Het product, getoond.
Tot vandaag beschreef de homepage het werk in zinnen, en was de site voor zoekmachines onzichtbaar in negen van haar tien talen. De pagina betoogt nu met tekeningen — een opengewerkte tekening bovenaan, vier eronder — en elke publieke pagina draagt haar taal in haar eigen adres, zodat de vertalingen voor een zoekmachine bestaan.
- OpgelostHet aantal bestanden op de homepage wordt nu geteld, niet ingetypt. Het getal waarop de compileranimatie bleef staan was in de animatie zelf geschreven en liep één achter op het thema. Het leest nu de echte telling, in zoveel cijfers als nodig, en een test rendert de pagina in alle tien de talen en faalt zodra een getal erop niet klopt met wat een compilatie werkelijk oplevert.
- NieuwElk thema beschrijft zichzelf nu in gestructureerde data. Een productpagina verklaart het hele product en elk van zijn varianten — prijs, valuta, beschikbaarheid, staat, kleur, maat, materiaal, streepjescode — en niet alleen degene die een koper toevallig heeft gekozen, zodat een agent die de pagina leest het hele assortiment in één keer ziet. Collecties sommen hun producten op volgorde op, artikelen dragen auteur en datum, kruimels zeggen waar een pagina staat, en de winkel zelf verklaart haar naam, logo en zoekfunctie. Overal JSON-LD, geen microdata, precies wat Shopify vraagt. Het telt elke maand zwaarder: AI-agenten kopen inmiddels via Shop Pay, en ze lezen velden, geen mooie pagina's.
- NieuwEen statuspagina die controleert in plaats van beweert. Vijf dingen worden elke minuut getest en de uitkomsten dertig dagen bewaard: de app, de database, Shopify, e-mail en de compiler — die niets pingt maar een heel thema vanaf nul compileert en de bestanden telt, want als hij er geen kan maken, is de rest het melden niet waard. Shopify en e-mail worden van hun eigen publieke statuspagina's gelezen, zodat hun storing als de hunne verschijnt. Elke controle is getekend als een balk die bij aanwijzen zijn moment en zijn latentie toont, en de voettekst van elke pagina draagt de huidige toestand als link in plaats van een decoratief groen stipje.
- NieuwDe homepage laat het product zien in plaats van het te beschrijven. Vier tekeningen, alle in beweging: één ontwerp dat uitwaaiert in drie winkels die een catalogus delen en het verder nergens over eens zijn; het logo van een klant dat zijn kleuren afstaat aan een palet en een letterduo; de heenreis en terug van een thema dat weggaat, door de winkelier wordt herschreven en met zijn woorden intact terugkomt; en het drukwerk waarin het ontwerp doorloopt. Getekend in SVG met gewone keyframes — geen animatiebibliotheek, niets te downloaden — en alles staat stil voor wie zijn systeem om rust vraagt.
- NieuwBovenaan staat een opengewerkte tekening van een winkel. Vijf vlakken zweven uit elkaar, elk met een deel van de pagina — de koptekst, de hero, de producten, de voettekst en het raster waarop alles rust — en elk gelabeld met het bestand waarnaar het compileert. Om de paar seconden schikken ze zich weer samen en landen de delen als één afgeronde pagina. Dat is het hele betoog in één tekening: wat op een winkel lijkt is een stapel bestanden, en de winkelier houdt ze allemaal.
- NieuwEen winkel kan worden ontkoppeld, en ontkoppelen meent het. De knop staat op de pagina van de winkel zelf, voor eigenaars en beheerders. Hij verwijdert EverStorefront uit de Shopify-admin van die winkel en wist daarna alles wat ervan bewaard wordt — catalogus, woorden, projectkoppelingen, leveringsgeschiedenis. Thema's die al in de winkel staan blijven precies waar ze zijn, want het zijn de bestanden van de winkelier en niet de onze. Dat de app werkelijk wordt gedeïnstalleerd is de kern: de winkel opnieuw verbinden vraagt de eigenaar vanaf het begin om toestemming, in plaats van stil door te gaan op een toestemming van maanden geleden.
- NieuwDe publieke site is te vinden. Elke pagina draagt de taal nu in haar adres — /de/changelog, /ja/docs — want taal was een cookie: één adres bediende alle tien, en een zoekmachine stuurt geen cookie en vraagt in het Engels. Negen vertalingen waren onzichtbaar. Elke pagina draagt nu een omschrijving, een canoniek adres, alternatieven voor alle tien talen en de kaarten die een gedeelde link ergens op laten lijken. De homepage beschrijft zichzelf in gestructureerde data. Er is een robots-bestand en een sitemap die elke pagina met haar tien talen ernaast opsomt. Alles achter een aanmelding vraagt om helemaal niet opgenomen te worden, en het taalmenu bestaat nu uit echte links om te delen in plaats van een knop die stilletjes een cookie zet.
Niets van dat soort in deze release.